ZULÜM VE SORUMLULUK

12 / 09 / 2017

Bu ateş sizide yakar

 Arakan’ı yaktığı kadar

Hz. Ali’nin dediği gibi ‘’aşağılık insanların devleti zülüm ve fesat üzere kurulmuştur.’’On yıllardır mazlum, masum ve fakir Müslüman halkların üzerine,zalimler kendi emellerine ulaşmak için zulüm üstüne zulüm yağdırıyorlar. Acı olan, yaptıkları bunca zulüm ve haksızlık hep yanlarına kar kaldı. Çünkü bizler zulmün hükmünü taşıyan çarka karşı hep sustuk. Dönen çarkın gücüne güç kattık. Tüm yanlışlarına, günahlarına hep göz yumduk. Hesabımıza geldi kör olduk, sağır olduk, lal olduk. Yeri geldi masum, savunmazsız çocuklar o çarkın altında büyümeden öldürüldü. Yeri geldi cesedi karaya vuran günahsız ve kimsesiz insanların dehşet veren görüntülerine dünya şahitlik etti. Bu ateş Arakan’lı fakir, gariban Müslümanların evlerini başlarına yıktı. Yerlerinden yurtlarından sürülmeye çalışılıyorlar, yani mülteciliğe.İnsanlar tüm bu yaşananlara seyirci kalarak, insanlıktan uzaklaşarak yaşamayı tercih ediyor.İnsanlar mazlumun kanı üzerine kurulu bu çarpık düzene ayak uydurmaya, yaranmaya çalışıyor. İnsani meziyetlerin yok oluşu, huzuru sağlayan tüm güzel şeylerin bir bir tükenmesi yüreğimizi burksada, eylemde birlikteliği sağlayamıyor, yanan yüreklererahmet olup söndüremiyoruz. Çoluk çocuk, kadın erkek, yaşlı hasta demeden kana doymayan zalimlerle yaşamaktan utanmıyoruz. Üstelik elimizi açıp duaların arkasına sığınıyor, suçu daima talihe atıyoruz.En büyük yanlışımız sorumluluktan hep kaçtık, hoşumuza gelene sarıldık,  birde sarıldığımız yanlışı bindereden su getirerek savunmaya çalıştık. İçi boş hayallerle kendimizi kandırdık.

Yer ve gök Müslüman halkların çaresizce çığlıklarına, ahlarına acı acı sabretmekte. Acaba tüm bu rezalete, bu kepazeliğe, bu acı ve hüzne müstahak olacak ne yaptık? Acaba biz şiddetli kasırgaların tufanların ve gök gürültüsünün hakimini tanısaydık böyle davranır mıydık? 

Oysa zulüm kimden gelirse gelsin sesimizi yükseltmeliyiz. Bilmeliyiz ki ne yaparlarsa yapsınlar zulmedenler baharın gelişini engelleyemezler. Belki tüm çiçekleri koparabilirler ama yeniden uç vermelerini durduramazlar. Zulmetmekte olanlar pek yakında nasıl bir azapla devrileceklerini göreceklerdir.

Deniz gibi heybetli, asil, nerede duracağını bilen, sınırlarını aşmayan ve her gördüğümüzde bize huzur veren aziz insanlarla karşılaştır Ya Rabbi.