Büyükşehir olmak neyimize?

06 / 01 / 2017

Belki daha önce yazdım, belki bundan sonra da yazmaya devam edeceğim.

Belki benim yazmamla hiç bir şey değişmeyecek ama birlikte değiştirebiliriz diye yazmaya devam edeceğim.

Belki günü birlik küçük ve basit hesaplar peşinde koşmalarını hep birlikte değiştirebiliriz diye yazacağım.

Şanlıurfa, büyükşehir oldu olalı ağzımızdan burnumuzdan geldi. Geçen Karaköprü’de yaşlı birisini gördüm ŞUSKİ’nin ödeme noktasını arıyor. Adamı bildiğim adrese yollamaya kalktım, oradan taşınmış diye başka yere yönlendirmişler. İnsan bazen deli gibi oluyor. Karaköprü nüfus müdürlüğünün nerede olduğunu bilmiyorum. Ben bir gazeteci olarak Eyyübiye nüfus nerede Karaköprü nüfus nerede bilmiyorsam Allah vatandaşa yardım etsin. Gerçekten yardım etsin.

Kimsenin umurunda bile değil. Tek dertleri sosyal medyadan allanıp-pullanacakları, hava atacakları bir etkinlik olsun. Allah’tan korkmuyorlar ki, kullarından korksunlar. Yazık değil mi yaşlı başlı insanlar bu kış gününde sokaklarda sürünüyor. Ne nerede belli değil. Büyükşehir olduk olalı saçma sapan bir şehir olduk. Haliliye Belediyesi, Karaköprü ilçesinde; Eyyübiye Belediyesi, Haliliye ilçesinde, Eyyübiye Kaymakamlığı Haliliye’de vs vs.

Ama Eyyübiye Kaymakamlığına üzüldüğüm kadar hiçbirine üzülmüyorum. İlçenin en büyük mülki idare amirliği, Ticaret Borsası’nın yaptırdığı binanın bekçi girişi sayılabilecek bir yerinde. Yani kaymakamlık binanın yan tarafında bir yerde.

Şanlıurfa’nın 13 ille birlikte büyükşehir ilan edilmesinin üzerinden 4 yılı aşkın bir süre geçti. Haydi diyelim o zaman hazırlıksız yakalandı idarecilerimiz. Halbuki ta Ahmet Bahçıvan’ın belediye başkanlığından bu yana büyükşehir olunacağı belliydi. Hatta Bahçıvan 20 yıl önce halk otobüslerinin üzerine büyükşehir yazdırmıştı bile. Buna rağmen varsayalım hazırlıksızlardı. Aradan koca 4 yıl geçti. Ne yapıldı büyükşehire uygun?

Ne büyükşehir belediyesi, ne ilçe belediyeler, ne de kaymakamlıklar kendi başlarını bile sokacak bir bina yapamadılar. Sürekli binalar kiralanıyor. O da ayrı bir dert ya! Özel İdare döneminde mal varlıkları neredeyse bedava bedava dağıtıldı şimdide başlarını sokacak yer bulamıyorlar.

Konumuza dönecek olursak. Vatandaş büyük sıkıntı yaşıyor. Ne nerede belli değil. Sağlık, milli eğitim, tapu, nüfus, emniyet, kültür, ticaret müdürlüklerinin nerede olduğunu bilen kaç kişi var bu şehirde?

Bırakın bu konuda özeleştiri yapan idareci bunun kaygısını dile getiren tek bir idareci bile yok.

İnsanlarının “insanlığı” olmasa gerçekten bu kentin yaşanabilirliği kalmadı artık.

Özellikle yaşlılarımız, yaşlı esnafımız, yaşlı komşularımız bu kente bizi bağlayan en büyük sebep.