DERVİŞ YUNUS

08 / 02 / 2018

DervîşYûnus bir nic'edemfânîcihânı terk edem 

Yâneyâne dosta gidem perde hicâb olmaz bana 

Bir yol arıyordu Yunus; her şeyle beraber, hem de her şeyden ayrı olmayan bir şeye veya gerçekte bir olan ve her şeye götüren yolu arıyordu. Bir yol arıyordu, y/olu arıyordu, olmak için BİR’i arıyordu.  Feryadı; olmak içindi, ç/ağrısı; hakikat içindi, çağırışı; BİR içindi. Korkusu yokluk zindanıydı, korkusu sonluluk idi;onun için feryadı varlık feryadıydı, derdi sonsuz olana ulaşma sevdasıydı.

Dağlar ile taşlar ile çağırayım Mevlam seni.

Seherlerde kuşlar ile çağırayım Mevlam seni.
Sular dibinde mahi ile sahralarda ahu ile, 

Abdal olup Ya Hu ile çağırayım Mevlam Seni.

Derviş Yunus; bir mana denizi, bir tasavvuf ummanı, bir hakikat arayıcısı, bir Anadolu mimarı, bir dost bahçesi bülbülüdür. Dahası bir aşk adamı, bir İslam ozanı,  bir varoluş sancısı, bir oluş senfonisidir, bir tabibi manevi, tadına doyulmaz muhteşem bir kuşdilidir. Dosttur Yunus, yok yok büyük dosta dosttur Yunus. Onun için, dostluğun bedelini ortaya koyacaktır. Fena dünyasından geçmek olacaktır muradı;  feragat diyerek, nefis ve şehvet bağlarından kurtularak, “Beni bende demen bende değilim.” diyerek, kendinden geçecek,  Allah’a yaklaşmayı arzulayacaktır.

“…Ben dost ile dost olayım cânımıfedâ kılayım 
Ölmezden evvel öleyim dünyâ bâkî kalmaz bana 
Terk eyledim cümle işi Hakk yoluna kodum başı 
Dost yüzünü göreliden sabr ü karâr olmaz bana 
Ben âşık-ı bî-çâreyembaşdan ayağa yâreyem 
Ben bir deli dîvâneyem aklım da yâr olmaz bana …”
Ve aşk… Her şey aşka dönüşecektir Yunus’ta; “Aşkın aldı benden beni./Bana seni gerek seni...”
“Gönlüm düştü bu sevdaya/ Gel gör beni aşk neyledi./ Başımı verdim bu kavgaya. Gel gör beni aşk neyledi...”

Huzurdur aradığı, Yunusun. Huzursuzlukta bile huzuru arayacaktır. Büyük fırtınalardan büyük sükûna, ebedi huzura kavuşmak; işte Yunus Emre'nin İhtirası budur: “Ne varlığa sevinirim/ Ne yokluğa yerinirim./Aşkın ile avunurum/Bana seni gerek seni...Feryat edecektir bazen bir ummanın derinliklerinden yükselir gibidir sesi; “Ey canıma cananım, ey derdime dermanım, /Âlemlere sultanım, medet Allah'ım medet. “

Ve sevinç... Allah’la zevk bulacaktır… Kalbi selim ve zevki selim ve ruhu selime ulaşacaktır... Her şeyini feda etse de bulduğu, dahası piştiği, dahası olduğu yetecektir ona… “Ballar balını buldum, kovanım yağma olsun... “

“Haktan gelen şerbeti içtik Elhamdülillah.

Şol kudret denizini geçtik Elhamdülillah.

…Kuru idik yaş olduk, ayak idik baş olduk,

Havalandık kuş olduk, uçtuk Elhamdülillah.

Tapduğun tapusunda kul olduk kapusunda,
Yunus miskin çiğ idik, piştik elhamdülillah...”