MADDE BAĞIMLILIĞI VE ŞEHİR

27 / 07 / 2017

Gün geçmiyor ki madde bağımlılığı karşısında acze düşmüş bir aile, madde bağımlığının pençesinde kıvranan bir çocuk, bir genç haberi ile karşılaşmayalım. Haberler geçiyor ve biz toplum olarak sadece izleyebiliyoruz. Bonzai gençler arasında hızla yayılmaya devam ediyor, uyuşturucu kullanma yaşı on yaşına kadar düştü. Gençlerden sonra artık çocuklarda madde bağımlılığı tehlikesi ile karşı karşıya. Çok acı, ancak bir o kadar da gerçek olan bir husus var ki o da, her çocuk artık madde bağımlılığı için bir potansiyel!

Bu konuda; devlet,  kurumlar, sivil toplum örgütleri, belediyeler çeşitli çalıştaylar yapıyor. Ama lanet olası uyuşturucu belasına bulaşan kişiler, yaşayan ölülere dönüşmeye devam ediyor. Türkiye'de yaklaşık 500 bin kişi bonzai kullanıyor. Bonzai kullananların yüzde 5'i 9-13 yaş aralığında. Yılda yaklaşık 400 kişi bonzaiden hayatını kaybediyor. Tedavi olmak için AMATEM'e başvuranların sayısı yılda 6 bin civarında. Rakamlar uzatılabilir ancak sizi daha fazla rakamlara boğarak, moral bozmak istemem. Ancak çok iyi bilinmesi gerekiyor ki; uyuşturucu ve madde bağımlılığı bu ülkenin en önemli en sorunlarından birisi. Ve bu husus, ülkemizin geleceğini tehdit ediyor, aileleri tehdit ediyor, gençleri tehdit ediyor, çocukları tehdit ediyor. Aileden topluma, toplumdan devlete; hep beraber bu sorunun çözümü noktasında neler yapılabileceği konusunda ciddi çalışmalar yapmak zorundayız. 

Ciddi çalışmalar diyorum; yapılan çalışmaları ciddi bulmuyor muyum? Evet, hakkını teslim edeceğimiz çalışmalar mutlaka vardır, ancak yapılan çalışmaların büyük çoğunluğunun bu anlamda göstermelik faaliyet olmanın ötesinde bir anlamının olmadığını ifade etmek isterim. Madde bağımlılığı ile mücadele konusunda öncelikli hususun gençlere madde bağımlılığına düşmeyecekleri bir ortam sunmaktan geçtiğini bilmemiz gerekiyor. Bakın belediyelerimiz bu konuda birçok çalışma yapmakta! Bence belediyeler madde bağımlılığı ile mücadele çalıştayları yapacaklarına, çocukların ve gençlerin; çocukluklarını, gençliklerini hissedebilecekleri mekânlar oluştursunlar. Bugün çocukların ve gençlerin, oynayabilecekleri, toprağa basabilecekleri, enerjilerini tüketebilecekleri, spor yapabilecekleri ortamları ne kadar sağlıyor belediyeler. Çocuk oyun alanları olmayan, gençler için spor alanlarına yer açamayan, çocukla toprağı buluşturamayan kentler bu anlamda madde bağımlığının en önemli sebeplerinin başında geliyor.

Aile ve okul ortamının; çocuğun ve gencin kendine değerli olduğunu hissettirebilmesi gerekiyor ki; bu konuda maalesef çok iyi bir durumda olduğumuz söylenemez. Eğitim sistemi bir yerden sonra çocuklara boşluk duygusunu aşılıyor. Özellikle gençlerin geleceğe dair umudunu yitirmesi de yine madde bağımlığının en önemli sebepleri olarak karşımızda duruyor. Çocuğun ve gencin yaşadığı toplum, aileden ve çevresel faktörlerden kaynaklı sebepler, medyanın, filmlerin, özenti kültürünün sonucu yanlış rol modeller, merak, içindeki boşluktan kurtulamama gibi sebepler elbette ki madde bağımlılığın kaynakları olarak önümüzde durmakta.  Her bir sebep üzerinde ayrı ayrı durulabilir.

Ancak bizim burada özellikle üzerinde durduğumuz nokta; madde bağımlılığının bizim kendi ellerimizle oluşturmuş olduğumuz ve artık her geçen gün daha fazla başımıza bela olan kent anlayışından kaynaklandığı gerçeğidir. Turgut CANSEVER; “bu çocuklar nerede oynayacak?” diye insanı bir soru soruyordu. Sadece kârını ve rantını düşünen müteahhitlerin insafına bırakılan kentlerde, çocuklara ve gençlere mekân oluşturamadıktan sonra madde bağımlılığından şikâyet etmenin çok anlamlı olmadığını görebilmemiz gerekiyor.

Ne diyoruz; çocuk dostu şehirler oluşturmak zorundayız, gençlerimiz ve çocuklarımız için mekânı imkân kılmaktan bahsediyoruz. “Madde bağımlısı” büyüklerin oluşturduğu kentte madde bağımlısı çocuklardan şikâyetçi olmanın anlamlı olmadığını söylüyoruz, çocuklarımızın ve gençlerimizin geleceklerinin ve elbette ki toplumun geleceğinin; emlak arsa fiyatlarından, daha fazla para kazanmaktan, arsaların değerlenmesinden daha önemli olduğunu ifade ediyoruz. Evet;“Madde bağımlısı” büyüklere sesleniyoruz, “uyuşturucu ve madde bağımlısı çocukların ve gençlerin sayısı her geçen gün daha fazla artıyor, bırakın göstermelik salon toplantılarını, çalıştaylarını, çocuklara ve gençlere mekân oluşturun. Çocuk dostu şehir, genç dostu şehir oluşturun.  Çocuk oyun alanları, futbol sahaları, spor salonları, bisiklet sürme alanları, çocuk aktivite merkezleri oluşturun. Çocukları toprakla buluşturun, bırakın koca  koca binalar yapmayı, çocuklara ve gençlere alan açın. Vesselam.vakilli@hotmail.com