Şubat ayının soğuk bir günüydü. Dışarıdayağmur yağıyordu. Eşimle, yaşadığım on sekiz yıllık zaman zarfında, eşimin budenli sert kapıyı çaldığını görmemiştim. Kapıyı açtığımda eşimin eli kapınıntokmağında öyle kala kaldı. Soluk soluğa kalmış zorlukla nefes alıyordu. Kısıkbir sesle ‘’çocuklar uyuyor mu’’ dedi. Evet, mahiyetinde başımı salladım. Ciddibir durum olduğunu anlamıştım. İçeri geçtik. Alışık olmadığım bir tarzda anidenbana sarıldı. Sarsılmaya başladı. Hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. Acı, öfke, hüzündolu bir sesle haykırıyordu: ‘’Seninle çok güzel günlerimiz, yıllarımız geçti.Hayatın zorluklarına, acımasızlıklarına birlikte göğüs gerdik. Birlikte ağladıkbirlikte sevindik.’’Eşimin ağzından acı dolusözcükler dökülüyordu, ellerimi ellerinden yavaşça çektim elleri nasır tutmuşişçi elleriydi. Bir süredir görümcem kızıp gelmişti, bu kez çocuklarını bırakıptemelli gelmişti. Abimin berdeliydim, berdelin kuralı, bir taraf anlaşamadı mı,boşandı mı diğer tarafta ailenin zoruyla boşanmak zorundaydı. Benim mutlu, mesutbir yuvam vardı. Ama bu kahrolası kurallar tapu haline gelmişti, bunlardankurtulmak çok zordu. Eşim pencerenin pervazına belini dayadı, uzun birsessizlikten sonra, gözlerini kıstı bana değil yere bakarak ‘’sadece birsüreliğine, çocukları da al yanına babanlara git. Ortalık duruluncaya kadar. Benne yapar ne eder sizi bırakmam’’ dedi. Tek kelime etmeden eşimi sonuna kadardinledim. Önceki gün görümcemin ‘’daha neyi bekliyorsun’’ diye kapımadayandığını ona söyleyemedim. Onu üzmek istemedim. Eşim yenik düşmüştü, aileninçevrenin baskısına.

  Sabahın dondurucu soğuğu insanıiliklerine kadar üşütüyordu. Uykusuzluktan kızarmış gözlerimi kırpıştırarakönümü zor görüyordum.  Çocuklarımı kaldırdım,her şeyden habersiz yavrularımı, anneannenize gideceğiz bir süreliğinededim.  Temiz kalpli çocuklar sevinçtennasılda çığlık atmışlardı. Çocuklar için birkaç eşya aldım sabahın köründe.Düşünsenize, on sekiz sene yaşadığın evi bir hiç yüzünden terk etmek zorunda kalıyorsunuz.Onca emek, gerçekleşmesini umut etiğin hayaller kimin umurunda. Allah kulunakaldıramayacağı yükü yüklemez. Ama Allah’ı tanımayan, gönderdiği kitabınıokumayan bu zihniyet gözünüzün yaşına bakmadan bu ağır yükü yükleyebiliyor. Buinsanların hayatında güneş yok, hep karanlık var.  

  Ben güney doğuluyum cahili değeryargılarının kurbanıyım. Bizim hayatımızla ilgili tüm kararları hep başkaları verir.Biz gerçekleri bildiğimiz halde bunu itiraf etmeyiz. Susarız, isyan ederiz, suçuhep başkalarına atarız ya da talihe yükleriz.

   Çocuklarlayola koyulduk. Soğuk kış rüzgârının savurduğu yağmuruniri damlaları yüzümüze acımasızca değiyordu. Kaç gündür dinmeden yağanyağmurdan dolayı yollar çamur içinde kalmıştı. Sabah gün ışımasından akşam günbatımına kadar o çamurlu yolda öylece yürüdük. Rüzgâr çocuklarlakonuşmama engel olacak kadar şiddetli esiyordu. Çocukların gözlerindeki otedirginlik, o korku, bana sokularak yürümeleri içimi acıtıyor, yüreğimiparçalıyordu. Dedim ya sana! Hiç bir sebep yoktu ortada, bu beni kahrediyordu. Kucağımdayedi aylık bebeğin sürekli ağlaması beni perişan etti. İnanın dizlerimde benitaşıyacak derman kalmamıştı. Nihayet babamın evine yetişmiştik. Babamların avlukapısı olmadığından rüzgâr ne bulduysa içeriye sokuşturmuştu. Anladım kiannemin mecali kalmamıştı.  Yoksa budağınıklığa tahammül etmezdi. Bu kez annem bizi kapıda karşılamamıştı. Çocuklarıngözlerinden öperken her zaman yaptığı gibi ellerine şeker sıkıştırmamıştı. Benannemin elini öperken on sekiz yıl önce bu evden gelin gideceğim gün böylesarılmış, sanki beni bir daha görmeyecekmiş gibi hıçkırıklara boğulmuştu.Annemin keşke onların çocuklarını getirmeseydin babana, abine ne diyeceğiz demesiyüreğimi burkmuştu. Oysa abim sevdiği kızı isterken beni karşılık olarak vermişlerdi. 

Aysel ÖZDEMİR

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Rahmi Kızıltoprak 7 ay önce

Kaleminize ve gönlünüze sağlık hayatın içinde yaşanmış hikayeleri paylaştığınız için.Saygıyla.Rahmi Kızıltoprak