Atalarımızın yakın zamana kadar muhafaza ettiği ahlak, şeref, haysiyet gibi toplumsal değerler, özellikle son yıllarda hızla tedavülden kaldırılıyor. Yakın zamana kadar insanlara bir nevi rehberlik eden, büyük çoğunluk tarafından kabul gören, anlam yüklü bu tek kelimelik değerlerin yerini bu dönemde; kimilerimizin “yozlaşma” dediği, saçmalıklar alıyor.

            Bir yanda imkânsızlıklar, kıtlıklar, savaşlar vb. zorluklar atlatıp binlerce yıllık kültürlerin özünü oluşturan toplumsal değerler; diğer yanda özenti, hırs ve bastırılmış duygular üçgeninde oluşan saçmalıklar.

            Büyüğün kendisini önemli ve küçüğün kendisini değerli hissettiği, bir selam ile kapıların ardına kadar açıldığı, vefakâr ve cefakâr insanların başköşeye oturtulduğu binlerce yıllık manevi yasaların; anne ve babanın huzurevlerine gönderildiği, menfaat hatırına her şeyin mubah sayıldığı, makamı ve parası için insanların baş tacı edildiği iğrençliklerin ardında kaybolduğuna şahit oluyoruz.

            Bu dönemden nasibini alan sadece toplumsal değerler de değil: “Hak, her şeyin üstündedir.”, “Senin özgürlüğün, başkasının rahatsız olduğu yere kadardır.” ilkelerini doğuran, uğruna büyük çileler çekilen hak ve özgürlükler; “Güçlü, haklıdır.”, “Özgürlük, serbestliktir.” gibi düşüncelerle yetişen nesil ile manasından uzaklaştırılmaktadır. Dahası bütün bu yozlaşma, kimilerince -gerçek anlamından bile çıkarılmış- modernite ile izah edilmeye çalışılmaktadır.

            Özellikle son 15-20 yıldır hızla toplumsal değerleri tedavülden kaldıran, hak ve özgürlükleri manasından uzaklaştıranların içerisinde bulunduğu gidişat, ne 1800’lü yıllarda Fransa’da ortaya çıkan modernizmle bağdaştırılabilir ne yüzlerce yıl önce ortaya çıkan kutsal kitaplarla açıklanabilir ne de herhangi bir bilim insanının fikirlerine dayandırılabilir.

            Yok, eğer bu Batılılaşmaysa… Maalesef! Ne Batılılaşabiliyoruz ne de atalarımız gibi kalabiliyoruz. İkisinin arasında bir yerde, saçma sapan insanlar oluyoruz.

            Kalın sağlıcakla…

                        O iyi insanlar, o güzel atlara binip çekip gittiler. Demirin tuncuna, insanın p.çine kaldık.

                                                                                              YAŞAR KEMAL

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Yusuf kılıç 8 ay önce

Bu gidişat kendi öz değerlerimizden uzaklaşma gidişatıdır.

Avatar
Storm 8 ay önce

Bu gidişat ne yazık ki toplumsal değerleri fazlasıyla zedelemektedir.

Avatar
Anadolu 8 ay önce

Keşke samimiyete de değinseydin. En önemlisi samimiyet elden gidiyor ve korkarım bu binlerce yıllık manevi değerleri birdaha bulamayacağız

Avatar
Bliss 8 ay önce

Maalesef yozlaştık...

Avatar
Ünal çelik 8 ay önce

Ah ah dedirten bir yazı kalemine sağlık

Avatar
Yetim 8 ay önce

Bu yeni yetişen nesilin böyle olması yine biz babalar ve annelerden kaynaklanıyor çocuğumuz ne yaparsa aman karışmayın aman üzücü bir cümle kullanmayın diyoruz çocukta giderek aldığı cesaretle önünü perdeleyecek bir şeyler kalmadığı için ne yazıkkı gençlik kültürümüzü değerleriniz ve saygınlığı giderek eritiyor ellerine sağlık kardeşim ellerin dert görmesin

Avatar
Ömer 8 ay önce

Bénde düşnyorom bu isanlık nereye gidiyor düşünen varmı helal olsun

banner8

banner6