-Muhakkak israf edenler şeytanların kardeşleri oldular ve şeytanrabbine karşı çok nankör oldu - -17/27/İsrâ-

  Tüketiminrevaçta olduğu bu dönem hepimizi hegemonyası altına almış durumda. Bizlertükettikçe birilerini zenginleştiriyoruz. Bizler tükettikçe birilerinin gücünegüç katıyoruz. Bizler harcadıkça birbirimize karşı yabancılaşıyoruz,uzaklaşıyoruz. Anlayışı, ilk adımın atılmasını hep bir diğerinden bekliyoruz.  Aynı evde, aynı çatı altında yaşıyoruz,birbirimize bir o kadar da uzağız, sevgiden, muhabbetten, aşktan uzak. Dünyayıyönetecek bir kabiliyete sahip ruhumuzu kendi elimizle öldürüyoruz. Ölü ruhlaretraflarına sıkıntı verirler, acı verirler.  Tıpkı duymayan, görmeyen, hissetmeyen gölgelergibi akıp gidiyoruz. Birbirimize basarak, birbirimize destek değil köstek olarak,birbirimize yaşam adına hiçbir şey tanımayarak istediğimiz, arzuladığımız şeyinher ne pahasına olursa olsun alınmasıyla oluşan ben merkezli hastalık beynimizikuşattığı sürece,  sağlıklı, samimi veinsani hiçbir şey yapamayız. Bu egoist düşüncelerden arınmalıyız. Yoksamerhametsiz oluruz ve acıma duygumuzu kaybederiz. Sonra şeytanın kardeşioluruz. Kendi nefsimize zulmederek etrafımızdaki insanlara da zulmederiz.

   Kapitalist yaşam tarzı bizi öyle bir yeregetirmiş ki, ihtiyaç olmayan eşyaların arzulanması, evde daima bir arbedeye,kargaşaya, huzursuzluğa sebebiyet vermiştir. Tüketim kültürünün revaçta olduğubu çağda kadın kocasının mesaiye kalmasına razı geliyor. Modayı takip etmekten,lüks yaşamaktan, israf etmekten korkmuyor. Modernizm,  bilinçaltımızı markalara göre belirlemişdurumda. Gözünden sakındırdığın çocuğunu yedirirsin, giydirirsin, okutursun.Hatta anne baba kendi nefsine tercih eder çocuğu. Sonra bakıyorsun ki tüketimhazzının hızına yetişemeyen çocuk her şeyi ters tepebiliyor. Tıpkı zehirli biryılan gibi hiç beklenmedik bir yerde onları sokuyor.

  Kapitalistyaşam tarzı insanı yalnızlaştırıyor. İnsan yalnızlaştıkça bencilleşiyor,kabalaşıyor. Hızlı bir şekilde her şeyden, herkesten uzaklaşıyor. İnsan sınırlıbedeniyle, sınırsız olan istek ve arzularının peşinden sürükleniyor. Teskinedemediği arzularının ezici mutsuzluğu altında yaşamak zorunda kalıyor. Yaşadığımızbu çağda mutsuzluk, ekonomik durumu iyi olan ya da olmayan herkesin ortaksorunu.

  İnsanlartaksitle yaşıyor, borçlu olarak ölüyorlar. Aynı zamanda kapitalist yaşam tarzı,tüketim hastalığı, inancı, dostlukları, arkadaşlıkları da tüketebiliyor. Olmamamızgereken yerde bazen kendimizi görebiliyoruz. İnsan elindekiyle yetinmesinibilmeli.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.