Ne gerek vardı: yalana ve ikiyüzlülüğe sessiz kalmaya

Ne gerek vardı: kokuşmuş ama kendini ileri seviyede gören ortamlarla vakit kaybetmeye

Ne gerek vardı: okumayanların okuyun diyenleri ciddi almaya

Ne gerek vardı: korkakların cesur söylemlerine aldanmaya

Ne gerek vardı: dostluğu paraya ve menfaatlere satanlardan insanlık öğrenmeye

Ne gerek vardı: edebiyatın, felsefenin ardına kendini saklayan komplekslilerden hayatı öğrenmeye

Ne gerek vardı: çok eleştirenlerin aslında hiçbir şey yapamayanların olduğunu kabullenmemeye

Ne gerek vardı: kırmamak, üzmemek adına hayır dememeye

Ne gerek vardı: canı sıkılanlara kendi zamanını kullandırtmaya

Ne gerek vardı: kafası karışık olanların kafasını aydınlatma çabasına

Ne gerek vardı: aradıkları bir cevap varmış gibi davrananlara cevap bulmak için çırpınmaya

Ne gerek vardı: kendini ezik hissedenlere kendini ezdirmeye

Ne gerek vardı: sonradan görmelere gerçekleri anlatmaya

Ne gerek vardı: insanlığı hak etmediğini bildiğin halde el uzatmaya

Ne gerek vardı: kendini düşünmeyenleri, düşünmeye

Ne gerek vardı: bataklığın kokusuna alışmışlara gül kokusunu uzatma çabasına

Ne gerek vardı: iç dünyana kirli ellerin uzatılmasına izin vermek

Ne gerek vardı: dünün örümcek ağlarına dolananların geleceğe dair nutuk atmalarını dinlemeye

Ne gerek vardı: fedakârlığı bilmeyenlere fedakarlığı öğretmeye

Ne gerek vardı: sevgiyi bilmeyene sevgiyi anlatmaya

Ne gerek vardı: gerçekleri bilinmesine rağmen kendini kullandırtmaya

Ne gerek vardı: hak etmeyenlere hak ediyormuş muamelesi yapmaya

Ne gerek vardı: başkasının işini kendi işinmiş mi üstlenmeye

Ne gerek vardı: beceriksizlerin senin üzerinden övünmesine göz yummak

Ne gerek vardı: unutulacaklara unutulmayacak gibi davranmaya

Ne gerek vardı: seni sözde düşünüyorum diyenleri düşünmeye

Ne gerek vardı: göreni görmemezlikten gelmeye

Ne gerek vardı: inanç aşılayanların inançsızlıkları arasında kaybolmaya

Ne gerek vardı: çokbilmişlerin bilmişliklerine sessizlik

Ne gerek vardı: içindekilerini saklamaya

Ne gerek vardı: geleceğin korkusunu içinde tanrı edinenleri dost edinmeye

Ne gerek vardı: görmek istemeyenlere merhamet etmeye

Gerekli olanın anlaşılması, hissedilmesi ve dersler çıkarılması için birçok şeye gerek vardı. Bir daha ne gerek vardıydı dememek için göreni, anlaşılanı hayatın bir parçası haline dönüştürmek gerekiyor ki bugün ve yarına heba olmasın. Üzülecek tek şey başımıza gelenlerin etkisiyle kötü olmaya meyil etmek olacaktır. İyiler huzursuzmuş gibi hep dille getirilir, halbuki kötüler daha huzursuzdur ama dile getirmezler ve kendilerini farklı yansıtırlar. İyiler de bu oyna gelerek hep mutsuz olanların iyiler olduğu düşüncesine kapılırlar. İyilerin huzursuzluğu kendilerine ve insanlığa duydukları merhamettendir. Kötülerin huzursuzluğu iyi insan olamamaların getirdiği çaresizliktir… Önemli olan kötülerin iyilik görüntüsünün en kazının altından kalınca da iyi olarak kalabilmektir. Kötü kötü olduğunu bilmez, zaten kötüdür. İyi olan iyi olduğunu bilir ve kötü olmamak için çabalar, bütün sorunda bu arada kalmışlıktır. Kötü, kötülük ve iyilik arasında kalmaz.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.