Bizi yaratan,yaşatan, rızık veren Allah dilediği için okumalıyız. Vahyin ilk sözüdür okumak.Biz okumazsak, anlayamayız yaratılış gayemizi. Okumazsak hayatımız yanlışlarla,yıkılışlarla, zanlarla geçer.  Oysaki herakşam hatim duasına oturduk. Gözümüzü yumup saatlerce tespih çektik. Onca salâvatgetirdik. Bize yolu gösteren hocalarımıza, şeyhlerimize saygıda kusur etmedik.Bize oturun denilen yere oturduk. İlk dersimiz her gün Kur’an okumaktı. Biz hergün Kur’an okuduk, kimimiz yüzünden, kimimiz de ezbere. Ama içimizde birsıkıntı vardı, başımızı gökyüzüne huşu ile kaldıramıyorduk.  Birçoğumuz okuduğumuzu anlamadığımızınfarkındaydık. Ne zaman hocaya sorsak ‘’biz bu Kur’an’ı her gün okuyoruz daneden anlamıyoruz’’ diye. Hoca  ‘’senkimsin ki Kur’an’ı anlayasın’’ derdi. Birçoğumuzun işine geliyordu belki de. HâşâAllah anlaşılamayacak bir kitabı neden göndersin ki. Oysa okuduğumuzuanlasaydık,  sokak ta yürüyemez olurduk. Ayakaltındaki dilenci kadın kucağındaki bebeğiyle vicdanımıza dokunurdu, içimiziacıtırdı.  Kalabalık caddelerde simitsatan, peçete satan çocuk batardı yüreğimize. Komşumuzun sıkıntısı, hüzneboğardı bizi. Okuduğumuzu anlasaydık ‘’sen kimsin ki’’ diyen Hoca’ya haddinibildirirdik. Okuduğumuzu anlasaydık, her gün ölüm senaryoları hazırlayanFiravunlara karşı susmazdık, zalimin zulmüne ortak olmazdık. 

  Anlamak için okumalıyız. Kapitalistyaşam tarzının bizi kendisine köle yaptığının farkına varmak için okumalıyız.Gecemizi gündüzümüze katarak çalışıyoruz, ama yinede dünyalık ihtiyaçlarımızıtamamlayamıyoruz. Yorgun argın geldiğimiz evimizde huzur yok, sevgi yok. Oysakibunca çabamızın, koşuşturmanın, nedeni ailede saadeti yakalamak değil miydi?Evet, ama sorun bizim nankör olmamız, heva ve heveslerimizin peşindekoşturmamız, ruhumuzu her gün kendi elimizle yavaş yavaş öldürmemiz. Hakdururken batıla yönelmemiz.

  Yeryüzüinsanoğlu için yaratılmış, evrende bulunan her şey onun için. Ancak ilahibuyruklarla nefsini terbiye etmeyen insan kontrolden çıkıyor, en zararlıhayvandan daha yırtıcı, daha zararlı oluyor. İçindeki insanı öldüren, bulunduğutoplumda, her an patlamaya hazır canlı bir bombadır aynı zamanda. İşte dahadünyadayken insan bencil olmasının cezasını çekiyor, çok acı bir şekilde bedelödüyor, kendi kendini ve neslini harap ediyor. Yürekler, yüzler tabiatın soğuğuile değil insanın yüreğindeki soğukla daha çok üşüyor.  Bunun için okumaya kendimizden başlamalıyız,evet kendimizi okumalıyız, tanımalıyız. Kendimizi tanırsak, neyi nerde ne zamanyapacağımıza biz karar veririz, yönümüz beli olur. Kendi kendimizi yönetirsek,dünyanın doğru bir yer olduğunu kavrarız. Hayatın bize sunduğu güzelliklerigörürüz. Ne zaman ki dara düşsek veya hastalansak, hemen başucumuzda Eyyüb’ügörürüz. Ne vakit yolumuzu şaşırıp hevamızın peşinden gitsek Yusuf akla gelir,utanır tövbe ederiz. Allah’ın haram kıldığı içeceklerden içmek istesek komutanTalut durdurur bizi. Akıntıya kapılıp boğulacak olsak, Nuh’un gemisi yetişirimdadımıza. Bütün bunları bilmek için okumalıyız. Ölümle hayat arasındakikısacık ömrümüzde yapmamız gereken ne varsa insanlık adına hemen yapmalıyız. Kaderdeyip geçmemeliyiz, yaşadıklarımızın kendi ellerimizle yaptıklarımızın sonucuolduğunu bilmeliyiz. Allah’ın verdiği nimetleri ve güzellikleri elimizintersiyle itmemeliyiz. Mutluluk yanı başımızdaki insanda, ama biz bunu görmeyiz.Mutluluğu çok uzakta ve mutlu olamayacağımız şeylerde ararız. Var edilmişgüzellikleri görürsek, paylaşırsak bizde mutlu oluruz karşımızdaki de.

   Okumalıyız, Allah için, kendimiz için,haksızlığa uğrayanların hakkını almak için, yolda kalmışa yoldaş olmak için veinsanca yaşamak için okumalıyız.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.