Gözlerimiaçtığımda geceydi. Hava çok soğuktu. Yanımda hiç kimse yoktu, yapayalnızdım. Zifirikaranlıktı. Harabe bir yerde olduğum kesindi. Yukarıda yıldızlar görünüyordu.Kollarımın yetiştiği yere kadar neye dokunduysam hep taştı. Etrafı dinledim,uzaklardan ne söylendiği anlaşılmayan bir takım sesler duyuluyordu. Ne olduğunuanlamak için tüm varlığımla bu seslere odaklandım. Feryat ediyorlardı, ağıtyakıyorlardı. Uzaklardan gelen bu cılız seslere doğru kalkıp koşmak istedim, amakalkamadım. Dizlerimi hissetmiyordum. Bacaklarım beton bir duvarın altında kalmıştı.Tüm gücümü toplayıp bacaklarımın üzerindeki koca beton parçasını itmeyeçalıştım, fakat neye yarar, yerinden bile oynatamadım. Bacaklarımı çekmeyekorkuyordum, ya kopsalar. Sonra top oynayamam. Tabi ya! Arkadaşlarımla sokakta topoynuyorduk, birden üzerimize bombalar yağmaya başlamıştı.  Gün ortasında köyümüz karanlığa boğulmuş, heryer toz duman içinde kalmıştı. Çoğu ev yıkılmış, içindekilerle birlikte alev almıştı.Hiç kimse ne olduğunu anlamadan can havliyle oraya buraya koşuşturuyordu. Enson hatırladığım dillerini bilmediğim insanların bağırıp çağırma sesleriydi.

  Bedenimdebüyük bir acı hissediyordum. Olaydan hemen öncesini düşündüm. Evimizinbulunduğu sokakta oynuyorduk. Yardım için avazım çıktığı kadar bağırmayabaşladım. Var gücümle annemi ve babamı çağırdım. Fakat beni duyan yoktu. Rüzgâracı acı ıslık çalıyordu. Top oynarken montumu indirmiştim. Üzerimde ince birkazak vardı. Çok üşüyordum. Soğuktan donuyordum adeta.

  Karanlıktatam olarak nerede olduğumu bilemiyordum. Bir duvarın dibinde mahsur kalmıştım.En ufak bir çıtırtıdan ödüm kopuyordu. Açlıktan guruldayan bağırsaklarımınsesinden bile korkuyordum. Açlıktan midem bulanıyordu. Başım çatlayacaktı.Vücudum tir tir titriyordu. Hava çok soğuktu. Ve çok açtım. Ama dayanmalıydım.Ağlamayı kestim, korkmamalıydım.

  Kaç saattirveya kaç gündür buradayım, diye hafızamı ne kadar yokladıysam da, bir türlühatırlayamadım. Sabaha ne kadar vardı acaba? Horozlar da ötmüyordu. Acaba horozlarda mı ölmüştü? Sessizce veçaresizce bekliyordum. Birden yaklaşmakta olan ayak sesleri duydum. Sesler giderekyaklaşıyordu. Bu sesler ecelin sesi mi, kendi korkularımın sesi mi, yoksa beniarayan annemin ve babamın sesi mi? 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner8

banner6