Şanlıurfa’nın asırlık İş-Kur’u: Bu kahvehanede çay değil, ekmek demleniyor!

Şanlıurfa’nın asırlık İş-Kur’u: Bu kahvehanede çay değil, ekmek demleniyor!

Şanlıurfa’da öyle bir kahvehane var ki, burada sadece ocaktaki çay değil, hayatın kendisi demleniyor. İşçi burada bekliyor, işveren burada buluyor. Ne süslü özgeçmişler geçiyor burada ne de referanslar… Ustanın sözü senet, elindeki nasır ise en büyük referans sayılıyor. Kimi ‘nasip değilmiş’ diyerek iç geçiriyor, kimi bereketli bir günün şükrünü bir yudum çaya sığdırıyor. Dijital çağın ve modern ofislerin yapamadığını bir asırdır başaran bu mekan; emeği ekmekle, dertliyi dertdaşıyla harmanlayan kentin en canlı hafızası olarak dimdik ayakta duruyor.

Şanlıurfa’nın asırlık İş-Kur’u: Bu kahvehanede çay değil, ekmek demleniyor!

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

ÖZEL HABER l Teknolojinin ve dijital iş arama platformlarının kuşatmasına rağmen, Şanlıurfa’nın Eyyübiye ilçesinde asırlık bir gelenek dimdik ayakta duruyor. Kadıoğlu Mahallesinde bulunan ve ‘esnaf kahvehanesi’ olarak bilinen Yılmazlar Kahvehanesi ne sadece bir oyun salonu ne de sıradan bir kıraathane. Burası, işçinin iş, işverenin ise usta bulduğu kentin en canlı ‘insan borsası.’

ARZ VE TALEBİN EN DOĞAL HALİ BURADA

Bu kahvehaneyi diğerlerinden ayıran en büyük özellik, arz ve talebin en doğal haliyle burada buluşması. Gündelik iş arayan boyacısından sıvacısına, ustasından kalfasına kadar onlarca emekçi, sabahın ilk ışıklarıyla sandalyelerine yerleşiyor. İşçi arayan esnaf veya vatandaş ise başka adres aramıyor; rotasını direkt bu kahvehaneye kırıyor. 

Burada sistem ise saat gibi işliyor. İşçi sabah kahveye gelir, çayını içerken iş bekler. Yine işveren kahveye girer, ihtiyacı olan ustayı seçer ve pazarlık orada biter. İşi biten işçi, başka bir kapıya değil, yine bu ekmek kapısı olarak gördüğü kahvehaneye döner.

SOSYALLEŞMENİN EN SAMİMİ HALİ

Sadece iş değil, dertleşmek de bu kahvenin bir parçası. Tavla pullarının sesi, ‘yine iş çıkmadı’ diyen bir işçinin iç geçirişine ya da ‘bugün bereketliydi’ diyen bir ustanın kahkahasına karışıyor. Burası, birinin diğerini bulamadığında ‘mutlaka oradadır’ diyerek uğradığı, işçilerin ‘buluşma’ merkezi.

Günümüzde modern ofislerin, plazaların ve İK departmanlarının yapamadığını, Eyyübiye’deki bu küçük kahvehane yapıyor. Yaklaşık bir asrı aşkın süredir, insanı insanla, emeği ekmekle buluşturmaya devam ediyor.

ÇİFTÇİ: EVİNE EKMEK GÖTÜRMEK İSTEYENLERİN SIĞINAĞI HALİNE GELDİ

Gazeteipekyol.com’a konuşan Şanlıurfa Boyacılar Derneği Başkanı Mahmut Çiftçi, kahvehanenin geçirdiği dönüşümden dert yandı. Eskiden bu mekânların birer kütüphane işlevi gördüğünü hatırlatan Çiftçi, günümüzde ise bu atmosferin yerini hayatın zorluklarına ve ekmek kavgasına bıraktığını vurguladı.

Çiftçi,”Eski zamanlarda kahvehaneler birer ilim yuvasıydı, raflar kitap doluydu. İnsanlar araştırır, öğrenirdi. Şimdilerde ise bu kültür evrildi. Artık burası dostlukların pekiştiği ama en önemlisi, evine ekmek götürmek isteyenlerin sığınağı haline geldi.” dedi.

“BURASI BİR NEVİ İŞÇİ BULMA KURUMUDUR”

“Burası aynı zamanda işçi ve usta temin etme yeridir.” diyen Çiftçi konuşmasını şöyle tamamladı:

“Esnaf da buraya çok gelir gider. İnsanlar burada oyun oynar, çay ve kahve içerler. Ayrıca burası buluşma yeridir. Birbirini bulamayanlar burada bulurlar. Burası aynı zamanda işçi ve usta temin etme yeridir. İşçi bulmak isteyenler buraya gelir. Genelde gündelik işçiler burada bulunur. Bu kahve çok yönlüdür. Şanlıurfa’nın esnaf kahvesi burasıdır. Burası bir nevi işçi bulma kurumudur. Burada giden işçiler gittikleri yerden işleri bitince tekrardan buraya gelirler.”

Şanlıurfa’nın asırlık İş-Kur’u: Bu kahvehanede çay değil, ekmek demleniyor!

İptal

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Giriş Yap

0 Yorum

Daha fazla gösterilecek yazı bulunamadı!

Tekrar deneyiniz.