Son gelen zamlarla beraber yüz TL’yi bulan mazot aslında az bile. Yüz elli ya da iki yüz TL bile olabilirdi. Yönetenlerimiz topluma acıyor ya da önem veriyor olmalılar ki yüz TL gibi bir rakamda kaldılar.
Her şeye alışan, kabullenen ve biat eden toplumlarda günü gelir yaşadığınıza bile şükür eder hale gelirsiniz. Nefes alıp verme dışında bir işleviniz kalmamıştır. Güzel yemek yeme, sosyal aktivitelere katılma, tatil planları gibi artık rüyalarımıza giren etkinlikler yok denecek kadar azılmıştır.
Bugün güzel bir yemeğin porsiyonu en az beş yüz TL. Yani bir kişi her gün sadece ve sadece güzel bir yemek yese,yanına bir içecek alsa bu bile ayda on beş bin gibi bir rakama ulaşıyor. Asgari ücretin otuz bin olmadığı bir ülkede bu durum nasıl açıklanır bilemiyorum.
Konu ekonomistlerin bile ilgi alanının dışında aslında. Bunca acıyı , ekonomik çöküntüyü ve bundan dolayı oluşan duygusal sarsıntıyı inceleyebilecek bir bilim dalı yoktur kanımca. Hasbelkader yaşıyoruz.
Tüm önceliğimiz ekonomik koşullar olduğundan diğer alanlarda etkiniz ve yetkiniz yoktur ya da varsada çok azalmıştır. Sizin adınıza kararlar alınır,kanunlar çıkarılır. Şehir hastanenizin etrafı üç beş çeteye peşkeş çekilir. Borsa baronları bir dip bir tavan yapıp ceplerinizi boşaltır. Bun esnada siz daha güncel ve daha daha vahim dertler içerisinde olursunuz.
Ev sahibi kiraya alabilme sizde ödeyebilme derdindesinizdir. Okullar açılmış masraflar çoğalmıştır. Çarşı pazar market cep yakıyor.Telefon,internet.elektrik,su ,gaz ,aidat ve bir sürü hesapta olmayan gider eklendiğinde tablo iç açıcı görünmüyor. Ailece bir yerde yemek yedin mi on gün dışarı çıkmaman gerekiyor. Yani ekonomik bir buhran yaşanıyor. Ve bize hayatta nasıl kalınabiliri gün gün yaşatıyorlar.
Sonuç olarak dini duyguları kullanarak,milli değerleri kendilerine siper ederek toplumu müthiş bir mühendislikle yönetiyorlar. Buda bir beceri tabiki. Bunu sağlabildikleri ölçüde iktidarları devam edecek. Son yirmi beş yıldır yapılan bu ve toplum bir adım bile ilerleme kaydetmeyip her geçen gün daha da geriledi. Varılan zamandaki sosyo ekonomik durum müthiş derecede olumsuz ve yarınsız.
