Hangi damlasında rahmet taşır, meçhul.
Romantikler için en çıplak haliyle yaşanan bir güzellik iken yağmur, ekmek işçisi için içinden çıkılmaz bir eziyete dönüşür, malum.
Değil mi ki dünya zaten kiminin mutluluğudur, kiminin ızdırabı, sürüldüğümüz b handa hepimiz birer mahkum.
Başından, alnından ve omuzlarından başlar yüklenmeye.
Damla damla bir insanın büyüme doğrusuyla aynı yönde bir çizgi.
Artıkça omuzlarında ve alnında hissettiğin ıslaklık, önünü göremez halde sağanak yağınca, tıpkı insan, büyüdükçe omuzunda artan yük ve önüne çıkan gerçeklerden düşünü kurduğu geleceği bile göremez olur.
Rahmet birine, zahmet diğerine durdurulamaz bir çarkla herkese işlevini farklı öğütüyor zaman, yağmur gibi.
Bereket, tarlasını sürmüş hasadı bekleyene, felaket hasadını toplayamadan tarlasında kalan ürüne.
Kimine sel olur kıvranır yatağında yılların emeğini alır gider, kimine serinlik olur, bağrındaki ateşi söndüren göksel bir terapi.
Buğulu bir camın ardından cama çarptığında çıkan sesle romantik bir kahve yudumlar birileri, çadırlarda yaşayan insanlara bir kezzaptır gökten yağan, azap içinde diğerleri.
Her damlası kişiye göre değişen anlamlarla yüklü semavi bir dağıtımdır, yeryüzüne.
Şehrin hiç bir değeri ayakta tutamayan betonarme yapısında tutunamayan yağmur acele işi varmış gibi şehirliyle hemhal akıp giderken ve köyde öşrünü vermeyenlerin iç ettiği bereketle ağır ağır toprağa çekilen yağmur, aynı yağmur.
Durduğu yere göre ıslanan insan, baktığı yere göre değişen yağmur, düştüğü yere göre iyi ve kötü olarak değerlendirilse de nihayetinde, rahmetin yeryüzüne tezahürüdür.
Kiminin çeyizi, kiminin düğünü, kiminin camın ardından baktığı sade bir kahvenin içilebilir olmasını sağlayan, her insan için farklı bir pencereden bakmasını yeryüzüne damgalayan yağmurdur.
Umudu, yarına taşıyan, her damlasıyla hayatı sırtlanıp bize bağışlayan yağmur.
Kimi zaman kurumuş bir toprak gibi çatlayan kalbimize merhamet, kimi zaman altında kirlendiğimiz gökyüzünde ruhumuzu temizleyen tek arıtılmış sudur.
Sesi ile varlığı aynı hızda ilerleyen tek doğa olayı.
Masum bebekler eşliğinde duasına çıkılan tek doğa olayı, getirisi götürüsünden her daim fazla olan göksel bir beklentidir.
Söylediğiyle eylemi aynı hızda gerçekleşen tutarlı, doğal bir nasihattir, budur insandan farkı.
Gökyüzünün cömertliğini sadakatle bekleyerek damla damla kalbine işleten yeryüzünün vefasına bir karşılıktır.
Bizi arındıran da ekmek verip barındıran da bir sel olup insanın vefasızılığına karşılık, yağmayan da aynı yağmur.
Yağmur, insanın ikamesinde kirlenmeyen gökyüzünün temizlenmesi için yeryüzüne bağışladığı Allah'ın bir mucizesidir.
Ne mutlu bunu her halükarda rahmet bilene...
