Empati, insanı insan yapan en değerli erdemlerden biridir. Ancak her şeyin "fazlası zarar" olduğu gibi bununda fazlası zarardır.
İnsan, kendisine yapılan haksızlığı karşısındakinin yaşadığı zorluklarla açıklamaya çalışır.
İnsan karşılaştığı zorluklar karşısında Kırılır ama kıranı anlamaya çalışır. Üzülür ama üzeni savunur. Haksızlığa uğrar ama karşısındakinin neden böyle davrandığını düşünerek kendisini teselli eder.
Aşırı empati, zamanla insanın muhakemesini köreltir. Başkalarının duygularını korumaya çalışırken kendi sınırlarını, haklarını ve değerini unutur. Üstelik bunu bir zaafiyet olarak gören ahlak yoksunu insanlar merhametinizi bir erdem olarak değil, kullanabilecekleri bir zayıflık olarak görebilir.
Bu yüzden Empati yapmarak insanı anlamak, onun yanlışlarını kabul etmek olmamalıdır. Yaptığı zulme Merhamet göstermek, haksızlığa boyun eğmek anlamına gelmemelidir.
Herkesin derdini anlamaya çalışırken kendi hayatınızı ihmal etmeyin.
Çünkü herkesi anlamak zorunda değilsiniz, hele ki sizi anlamak istemeyenlere kendinizi tüketmek pahasına hiç değil!
Bazen en büyük erdem, empati kurmak değil, nerede durmanız gerektiğini bilmektir.
