Ağaç ekelim diyoruz…
“Yer yok” diyorlar.
Yahu Urfa zaten Türkiye’nin orman varlığı en düşük illerinden biri.
Biz burada çam ağacını görünce hatıra fotoğrafı çekiyoruz.
Şimdi çıkmışlar “orman niteliği taşımayan alanlar” diyorlar.
Bir kararnameyle hop… orman vasfından çıkarılıyor.
Yetmiyor…
“Yerine daha büyük alan ağaçlandırılacak” savunması yapılıyor.
İyi de neresi?
Ne zaman?
Kim takip edecek?
Kararda diyor ki:
“İki katından az olmamak üzere tahsis yapılacak.”
Yani ortada yapılmış tahsis yok.
İleride yapılacak deniyor.
Urfa’da sözlü vaat çoktur zaten…
Bir tek ağaç sessiz büyür, onun da sesi çıkmıyor diye herhalde kimse hesabını tutmuyor.
Yarın biri çıkıp
“Abi iki katı tahsis edildi” dese…
Nerede?
Hangi parsel?
Kaç fidan?
Kim suluyor?
Belli değil.
Her yer zilliyet olmuş zaten.
Dağın başına beton gidiyor, ağacın kökü izin bekliyor.
Neyse lo…
Biz yeşilliği zaten iki yerde görüyoruz:
Biri çiğköftenin içinde…
Biri de askeri alanların arkasında.
Demek ki memlekette ağacı korumanın yolu ya dürüm olmak…
Ya da nizamiye içine girmekmiş...
Bu arada Allahınızıseverseniz Tugayın yerine dokunmayın...
Peysaj falan derken yeşil betonlar türer orada.
