İnsan, başıboş bırakılacağını ve yaptıklarından hesâba çekilmeyeceğini mi sanıyor? (Kıyamet/36) Allah insanı başı boş bir varlık olarak bırakmamıştır. İnsanı muhatap alan Allah Sübhanehu; onu yeryüzünün halifesi olarak görevlendirmekle, değerli kılmıştır. İnsanlar ve toplumlar, yaratanın emirlerine riayet ettikleri oranda aziz ve muzaffer; isyan ettikleri oranda da zelil ve perişan olmuşlardır... Başta vermiş olduğumuz ayeti kerimeyle Rabbimiz bize şu hakikati hatırlatıyor: sakın benden gafil olup müstakim yolumdan başka yollara sapmayın. Unutmayın ki hesabım çetin, azabım şiddetlidir!
Evet, İnsanlık tarihi boyunca, dünya ve insan toplulukları, zorlu birçok zaman dilimleri geçirmiş buhranlı, zorlu bir çok badireden sonra maddi ve manevi imtihanlarla sınanıp bu günlere kadar gelmiştir.
Misal olarak, savaşlar, salgınlar, sel baskınları, depremler, ekonomik krizler, kıtlık ve göçler, ölümler, sürgünler, işgal ve ihtilaller...
Olup biten durumları çoğaltmak o kadar mümkün ki. Nitekim olup biten her şeyin ardından hayat birçok kez normale dönmek üzereyken; toplumsal dengeyi bozan, idare mekanizmasına güven duygusunu zedeleyen, kimi zaman o güveni yok eden, sarsıntıların bıraktığı izler kadar, yaptığı tahribatlarla; toplumun elit/entelektüel geçinen bir avuç aç gözlü ve imtiyazlı hırsızların yüzünden hayat zaman zaman yeni felaketlerle çekilmez hale gelmiştir... Hem geçmişte, hem de günümüzde; dünyanın çarkı, bir değirmen taşı misali böyle dönüp gelmiştir.
Sosyal sarsıntıların toplumlara vurduğu darbeyi, verdiği zarar ve ziyanı hiçbir afet ve musibet vermemiştir denilse yeridir... Zira toplumsal sarsıntılar, cellatlarına aşık olan dengesiz ve davasız kimselerin yüzünden meydana gelen maddi ve manevi birer felakettirler. Hatta felaketler zinciridir... Söz konusu sarsıntıların normal karşılandığı toplumlarda; çıplaklık kültürü ve kültürel çıplaklık, hırsızlık, aleni zina, fuhuş, kumar, bahis oyunları, çete/mafya/yalaka basın üçgeni, uyşturucu, tecavüz, anarşi, terör alır başını gider... Dolayısıyla, bu sarsıntılar aile müessesesini tehdit etmekle kalmıyor, aileyi bitiriyor, yuvaları dağıtıyor, insanı insanlıktan çıkarıp canavarlaştırıyor. Zira İslam ahlakından nasibi olmayan toplumlarda; her türlü şirretlik dibe vurur, tavanı parçalar... Bu gün olduğu gibi.
Bir avuç sözde hukukçunun oturup hazırladıkları metinleri; anayasa ve kutsal (!) kanunlar manzumesi diye dayatıldığı toplumlarda; yukarıda saydığımız çirkefliklerin sayısını çoğaltmaktan başka hiçbir işe yaramadığı gün gibi ortadadır. Allah'ın arzında, Allah'a rağmen kanun yapan insanların; toplumları idare etme iddiaları, ilahlık taslayan Nemrut ve Firavun'un tuğyanıyla eş değer bir olaydır. İnsan beşerdir, iki damla su'dan yaratılmış bir varlıktır. Aciz ve ölümlüdür. Kendisini yoktan var eden Rabbine karşı baş kaldırıp; kanun yaparım demesi; senin hükümlerine ihtiyacım yok ben kendi kendime yeterim, kendimi idare ederim demekten başka bir şey değildir ki bu şirki azimedir.
Toplumsal sarsıntılar, modern çağın mimarları olduğunu ve on dokuzuncu yüzyıldan bu güne kadar; inanan insanları hor ve hakir gören, onları çağ dışı diye dışlayan, inkarcılığı ve materyalizmi ön planda tutan müsteşriklerin ve tilmizlerinin eseridir.
Zira onların, hak ve hakikat adına, içinde bulundukları toplumun insanlarının önünü aydınlatacak, yol ve yordam öğretecek bir eserleri yoktur. Tek eserleri, batılı ve gafleti körüklemek...
Gelinen noktada, bakıldığında madde bağımlılığı ve uyuşturucu bataklığına düşen gençlerin birçoğunun; sonunda ya intihara teşebbüs ettiklerini, ya da seri katiller gibi birçok cinayet işledikleri görülmektedir.
Mevcut Eğitim ve öğretim müfredatının, insanları eğitmediği gün gibi aşikar iken; idare mercilerinin bu tehlikeyi görmemelerinin imkanı yoktur. Ama öyle bir sistem kurgulanmış ki, insanı değirmen taşı gibi öğütüp toz duman gibi ortalıkta bırakılması gerekir ki, çarkları devam etsin... Allah'ın emir ve yasaklarını göz ardı eden toplumlarda yetişen nesillerin; kısa yoldan servet edinmenin peşinden koşarken, yarı yolda ya şehvetlerinin kurbanı ya da çıkılması imkansız olan bir günah çukuruna düşmekle; her iki dünya hayatını kaybediyorlar.
İslâmî ahlak ile yetiştirilmeyen nesillerin geldiği son durum ortadadır. Ateizme, deizme, agnostizme kayan ve gün geçtikçe sayıları artan gencecik dimağların müsebbibleri; bu kirli çağın girdabına onları iten toplumların idarecileri ve mimarlarından başkaları değildir.
Öyle ki ne ruhsal, ne psikolojik ne de rehabilitasyon tedavi merkezleri; söz konusu toplumsal sarsıntılardan gençleri kurtaramıyor artık... Laik ve Demokratik sistemleri insanların yaşam tarzı haline getirmenin getirmiş acı tablo; bir enkaz, bir cenaze gibi orta yerde duruyorken, çağ atlıyoruz diye böbürlenenlerin; çarpık icraatlarının eserleri ortadadır. Şayet İnsan kendi kendine yetseydi, insanlık tarihi boyunca Allah Teâlâ ne diye bunca peygamber gönderdi ki o zaman? Demek ki hüküm ve hakimiyet hakkı insanların değil, mülkün yegane sahibi olan Allah Teâlâ'nındır. Hüküm kayıtsız şartsız Allah'ındır. (Yusuf/40) Kul uygulayıcısıdır hükümlerin.
Hak ve hakikatle kalın efendim!
